هر والدی این را تجربه کرده: اسباببازی گرانقیمتی که سه هفته بعد گوشه اتاق افتاده. مسئله قیمت نیست؛ مسئله این است که هدیه چقدر به خود کودک مربوط است.
چه چیزی هدیه را ماندگار میکند
شخصی بودن. چیزی که فقط مال اوست، نه نسخهای از چیزی که همه دارند.
قابل بازگشت بودن. چیزی که میشود بارها سراغش رفت.
خاطره داشتن. هدیهای که یادآور یک لحظه است.
چند ایده
کتابی با نام خودش. کتابی که کودک قهرمانش است، بارها خوانده میشود و سالها میماند. از قصههای کهن ایرانی یکی را انتخاب کنید یا ایده خودتان را بنویسید.
آلبوم عکس چاپی. در دنیایی که همه عکسها در گوشیاند، یک آلبوم واقعی غافلگیرکننده است.
تجربه بهجای شیء. یک روز کامل با هم، بدون گوشی.
نامهای برای آینده. نامهای بنویسید که در ۱۸ سالگی باز کند.
برای مناسبتهای ایرانی
شب یلدا فرصت خوبی است، چون خودش شب قصه است — عمو نوروز یا کدو قلقلهزن با نام کودکتان، هدیهای است که همان شب خوانده میشود.
اولین روز مدرسه لحظهای است که کودک به تایید نیاز دارد؛ قصهای که در آن شجاع است، بیشتر از اسباببازی کمک میکند.
اگر دنبال هدیهای هستید که کودک سالها نگهش دارد، یک کتاب با نام و چهره خودش بسازید. پیشنمایشش رایگان است.